دانلود تحقیق همافران چه کسانی بودند؟ (6 صفحه)
همافران افراد دیپلمهای بودند كه در سالهای پایانی رژیم پهلوی و به منظور تشكیلكادر فنی پیشرفته برای نیروی هوایی با شرایط خاص و حقوِ و مزایای قابل توجه ومكفی پذیرفته شده بودند، ولی در برابر مقررات استخدام نباید به درجهی افسری نائلشوند. آنان بعد از استخدام و طی دورههای آموزشی در ایران و نیز آمریكا و گذشتمدتی از تعهداتشان، دیگر حاضر به خدمت در نیروی هوایی نبودند؛ چرا كه به علتتخصصهایی كه داشتند، میتوانستند به خوبی جذب بازار كار آزاد شوند و در بخشخصوصی به فعالیت بپردازند و از درآمد بیشتری نیز بهرهمند شوند. گروهی از آنان نیزخواستار از میان برداشته شدن مانع ترفیعات خودشان بودند تا به درجهی افسری نائلشوند، چرا كه تبعیض آشكار میان آنان و نظامیان وجود داشت. نیروی هوایی در برابرقبول چنین خواستهایی مقاومت میكرد؛ چرا كه در صورت قبول این خواستهاادارهی امور فنی كه همافران عهدهدار آن بودند، با اختلال مواجه میشد و از طرف دیگرنیز نیروی هوایی توانایی و نیز ظرفیت جذب افسر را نداشت. این عوامل باعث ایجادنارضایتی نزد همافران شده بود. آنان با توجه به ارتباطاتی كه با مراكز آموزشی از جملهدانشگاهها داشتند، در جریان انقلاب قرار گرفته بودند و نارضایتیهایشان از ارتش نیزمزید بر علت شده بود. به این خاطر بود كه سران ارتش بهویژه، نیروی هوایی از آنانهراسان بودند.
همافران از آغاز شدت گرفتن سیر انقلاب اسلامی، تحركاتی كرده بودند و نارضایتیآنان و نیز همدلیهایشان با انقلابیون مشهود بود. آنان از پاییز 1357، در پایگاههایخود، علیه رژیم پهلوی تظاهرات و راهپیمایی و نسبت به عملكرد رژیم پهلوی اعتراضمیكردند. در دی 1357، چند تظاهرات گسترده توسط آنان صورت گرفت و اخبار اینتظاهراتها بلافاصله در مطبوعات انعكاس پیدا كرد، ولی ستاد بزرگ ارتشتاران، هموارهآن تظاهرات را تكذیب و اعلام میكرد كه چنین تظاهراتی صورت نگرفته است، ولی باوجود این تكذیبها، تظاهرات و راهپیمایی همافران همچنان تداوم داشت.
این تظاهراتها باعث شد تا ستاد بزرگ ارتشتاران با اعزام هیأتهایی، موضوع را بررسی كند.
هیأتهای اعزامی، پس از بازرسی از پایگاهها، وجود اعتراضات را تأیید كردند ومتعاقب آن، تعدادی از همافران بازداشت یا به پایگاههای دیگر تبعید شدند؛ از جمله450 نفر از همافران پایگاه شاهرخی همدان، به تبریز منتقل شدند و تعدادی از همافرانپایگاههای اصفهان و شیراز نیز به خاش تبعید شدند. این اقدامات موجب تحریكدیگر پایگاههای همافران شد. در سیام دی ماه، پایگاه نیروی هوایی بندرعباس شاهدراهپیمایی گستردهی همافران بود. آنانكه به نشانهی همبستگی با همافران شاهرخیهمدان، وحدتی و… تظاهرات كرده بودند، قطعنامهای را در هفت بند صادر كردند كه درآن تصریح شده بود:
1 ـ همافران پایگاه هوایی بندرعباس با ملت ایران و همافران شاهرخی همدان ووحدتی اعلام همبستگی میكنند.
2 ـ از دستورات علیه مردم و به نفع دستگاه طاغوت حمایت نمیكنیم.
3 ـ احتیاجی به مستشاران نظامی آمریكا نداریم.
4 ـ زیر بار كودتای نظامی نمیرویم.
5 ـ هر فرماندهی كه قصد كودتای نظامی داشته باشد، اول خودش و بعدطرفدارانش كشته خواهند شد.
6 ـ مستشاران آمریكایی باید از پایگاه هوایی بندرعباس اخراج شوند.
7 ـ مأموران ساواك هر چه زودتر باید از پایگاه هوایی بندرعباس تخلیهشوند.»
این موضوع، نگرانی بیش از پیش عوامل رژیم پهلوی را برانگیخت. ژنرال هایزر كهآنروزها سران نیروهای نظامی را در كمیتهای موسوم به كمیتهی بحران جمع كرده بود، در این زمینه میگوید:
«… خیلی بد به نظر میرسید كه تمام این مشكلات و مسائل داشت در نیرویهوایی اتفاِ میافتاد، درست در جایی كه ما كمترین انتظار را داشتیم؛ زیرا آنهاتحصیلكردهی آمریكا و نیز تحصیلكردهترین بخش بودند…
قسمتهایی از این مقاله حذف شده و نسخه کامل آن فقط در فایلهای word و Pdf قابل دانلود است.
لطفا برای دریافت نسخه کامل این مقاله فایلهای word و pdf را دانلود نمائید.
با خرید این محصول فایل word و PDF مربوط به این مقاله را دریافت خواهید کرد.
لینک دانلود بیدرنگ پس از پرداخت نمایش داده شده و فایل فشرده مربوط به این مقاله آماده دانلود خواهد بود.
تعداد صفحات: 6 صفحه | حجم فایل: کمتر از 1 مگابایت | فونت استفاده شده: B Zar | به همراه صفحه اول
بدون دیدگاه