دانلود تحقیق فلسفه‌ی آفرینش (26 صفحه)

امتیاز 4.5 از 2 نفر

مقدمه

خداوند متعال در سوره انبیاء، آیه 16 مى‏فرماید: «و ما خَلَقنا السَّماءَ و الارضَ و ما بَینَهُما لعِبینَ»؛ و آسمان و زمین و آن چه را كه میان آن دو است به بازیچه نیافریدیم.

و در آیه 85 سوره حجر مى‏فرماید: «و ما خَلَقنا السّموتِ و الأرضَ و ما بَیْنَهُما إلا بالحَقِّ…»؛ خداوند آسمان و زمین و آن چه را كه میان آن دوست، جز به حق نیافرید.

در خلقت و آفرینش، دو هدف مى‏توان تصور نمود: نخست هدف متوسط، دوم هدف غایى و عالى. با مراجعه به آیات قرآن و روایات اهل بیت (علیهم‏السلام) روشن مى‏شود كه هدف متوسط، خلقت براى عبادت و بندگى خداست؛ این مطلب در همه پدیده‏هاى عالم سارى و جارى است. خداوند در آیه 44 سوره اسراء، درباره همه اشیاء مادى عالم مى‏فرماید: «… و إن ِمن شىٍ‏إلاّ یُسَبِّح بحمدِهِ ولكن لا تَفقهُون تَسبیحَهُم…»؛ همه موجودات تسبیح خدا مى‏گویند، اما شما تسبیح آن‏ها را نمى‏فهمید.

و درباره انسان و جن نیز در سوره ذاریات، آیه 56 مى‏فرماید: «وَ مَا خَلقتُ الجِنَّ و الإنسَ إلاّ لِیَعبُدُونِ»؛ آفرینش انسان و جن براى بندگى است.

بنابراین از دیدگاه وحى، همه هستى تسبیح گوى ذات او هستند و مشغول عبادت، و عبادت هم هدف متوسط خلقت است.

اما هدف عالى و غایى، وصول به مبدأ نور هستى است. یعنى منتهى الیه سیر مخلوقات، اوست: «وَ أَنّ إلى رَبِّكَ المُنْتهى‏»؛ انتهاى سیر انسان به سوى پروردگار است.

«إنَّ إلى رَبّكَ الرُّجْعى‏»؛ برگشت به سوى خداست.

«إنا لِله و إنا اِلَیه راجِعون»؛ كه همگى این آیات، غایت سیر را روشن مى‏كنند. پس روشن شد كه هدف غایى خلقت، به كمال رسیدن همه موجودات و رسیدن انسان به مقام قرب الهى است.

در این جا دو مطلب دیگر را نیز باید مورد توجه قرار داد: نخست این كه خداى تعالى، فیاض به تمام معنا است، و باران رحمت او بر سر بندگان، همیشه مى‏بارد و مانعى هم براى آن نمى‏توان تصور كرد. به دیگر سخن، مقتضى موجود و مانع مفقود است، پس باید خلق كند؛ چون لازمه ذات او خلاقیت و فیاض بودن است.

دوم این كه آیا خدا در آفرینش ذى نفع است یا نه؟ در پاسخ باید گفت: منفعت و سود به خلق برمى‏گردد، نه به….