تحقیق درباره عبرت آموزی در قرآن (9 صفحه)

امتیاز 5 از 1 نفر

عبرت آموزي در قرآن

قرآن كریم، تاریخ را آئینه‌ای می‌داند كه در آن می‌توان تمامی حوادث زشت و زیبا را دید و از این حوادث الهام گرفت و سرنوشت‌ آینده زندگی را با الهام از این آئینه گویا انتخاب كرد. ستمگران، طاغوتیان و سرنوشت‌ آن‌ها را دید و از انتخاب راه آن كه سرنوشتی جز بوار و هلاك چیزی در پی ندارد خودداری ورزید. و صالحان و برگزیدگان حضرت حق را دید و سرنوشت موفق آن‌ها را، و با گزینش راه آن‌ها سعادت خویش را تأمین نمود.

در بیش از ده آیه قرآن ترغیب و تشویق فراوان به «سیر در ارض»[1] است، «سیر در ارض» در فرهنگ قرآن، به معنای جهان‌گردی بی هدف و احیاناً، با هدف اشباع غرائز حیوانی نیست، بلكه به معنای بررسی حوادث تاریخی و دیدن جغرافیای حوادث، جهت عبرت آموزی است.

«أولم یسیروا فی الارض فینظروا كیف كان عاقبه الذین من قبلهم…».[2]

آیا اینان سیر در زمین نمی‌كنند تا بنگرند سرنوشت آنان(طغیانگران پیشین) چگونه شد…؟

«قل سیروا فی الارض فانظروا كیف كان عاقبه المكذّبین».[3]

بگو سیر در زمین داشته باشید تا بنگرید عاقبت تكذیب كنندگان چگونه شد.

در این آیه و امثال آن، «نظر» هدف سیر در ارض معرفی شده است و «نظر» یعنی «عبرت آموزی».

عبرت آموزی هدف طرح حوادث تاریخی فراوان در قرآن است. در بسیاری از آیات، داستانهای انبیاء بزرگ الهی آمده است. در این داستانها، هرگز هدف قرآن داستان سرائی محض نیست، بلكه هدف ارائه رهنمود از رهگذر این داستانهای سازنده است. بر همین اساس است كه در هیچ یك از قصص انبیاء، از مسائل بی‌فایده یا كم فایده‌ای كه نقشی در هدایت ندارد سخن به میان نیامده است؛ از تاریخ ولادت، تاریخ وفات، عدد اولاد، همسر یا همسران و… سخنی نیست. و از طرفی دیگر، گاه یك حادثه آموزنده از زندگی پیامبری را، مانند بت شكنی ابراهیم، خشم مقدّس او، استقامت نوح و… چندین بار تكرار می‌كند تا در سایه تكرار این حادثه سازنده، بذر فضائل در جانها پاگرفته و شجره طوبای كمالات جان بگیرد. در رابطه با دیگر حوادث تاریخی نیز، روال قرآن همین است؛ تا آنجا كه قرآن كریم پی‌گیری مسائل بی‌فایده در حوادث تاریخی را به تمسخر می‌گیرد. به….